ซ้อมแบบนั่งโต๊ะ เหตุเจ็บหลายคน

ทำไมซ้อมบนกระดาษก่อน

การซ้อมอพยพจริงทั้งโรงงานใช้แรงเยอะและกระทบการผลิต แต่ซ้อมแบบนั่งโต๊ะใช้แค่ห้องประชุมและคน 20-30 คน ก็เผยจุดอ่อนของแผนเหตุฉุกเฉินได้พอๆ กัน

ที่สำคัญคือซ้อมแบบนี้ถามคำถามที่การซ้อมจริงตอบไม่ได้ เช่น “ถ้าผู้จัดการไม่อยู่ใครตัดสินใจ” “ถ้าสื่อโทรมาในนาทีแรก พูดอะไร” “ถ้าเจ้าหน้าที่รัฐโทรมา ส่งให้ใคร” คำถามแบบนี้ต้องถามและตอบบนกระดาษก่อนของจริง

ตัวอย่างสถานการณ์ที่ใช้ได้

• สารเคมีรั่วในไลน์ผลิต มีคนเจ็บ 6 คน ลมพัดไปทางชุมชนใกล้เคียง
• ไฟไหม้โกดังเก็บวัตถุดิบ ตอนกะดึก คนเฝ้ามีคนเดียว
• คนติดในเครื่องจักร ต้องตัดสินใจหยุดสายการผลิตทั้งหมดหรือไม่
• อุบัติเหตุรถยกชนคน ในโรงพยาบาลใกล้สุดเตียงเต็ม
• คนหายในที่อับอากาศ ไม่ตอบวิทยุ 5 นาทีแล้ว (คำตอบที่ถูกคือเรียกทีมกู้ภัยภายนอก สพฉ. 1669 หรือกู้ภัยเฉพาะทาง ห้ามส่งหัวหน้าลงไปดูเอง)

จ้างทีมจัดหรือทำเอง

ใช้บริการ Safety Station ได้ มีคนกลางมืออาชีพ สถานการณ์ที่ออกแบบตามอุตสาหกรรม และสรุปรายงานข้อสังเกตหลังจบ ถ้าทำเองต้องมีคนกลางที่กลางจริง ใช้เวลาเตรียม 20 ชั่วโมงขึ้น

รูปแบบอื่น

• ซ้อมระหว่างองค์กร เชิญสถานีดับเพลิงและโรงพยาบาลใกล้เคียงมาร่วมโต๊ะ
• ซ้อมแบบมือถือ ส่งสถานการณ์ผ่านแอป ตอบเป็นข้อความ เหมาะกับทีมที่อยู่หลายไซต์
• ซ้อมตามแผนกย่อย แต่ละแผนกซ้อมเหตุที่เกี่ยวข้องกับงานตัวเอง
• ซ้อมก่อนซ้อมจริง ใช้ก่อนซ้อมอพยพเต็มรูปแบบ 2-3 เดือน เพื่อจูนแผนก่อน